(038)34220779-81

info@bisheh.ir

بروجن، بلوار ملت٬ روبروی بانک رفاه

چهارمحال و بختیاری


مراحل پرورش قارچ (۳)

مراحل پرورش قارچ (۳)

در ادامه‌ی مقاله‌های قبل و در توضیح مراحل پرورش قارچ در این مطلب به موضوعاتی چون مرحله رشد در خاک پوششی٬ خواص آن٬ عملیات‌های رافیلینگ و ککینگ و فرایند آبیاری پرداخته می‌شود. مقاله موجود برگرفته از کتاب "پرورش قارچ دکمه‌ای" تالیف "مهندس شهناز شاهی" می‌باشد.


فاز چهارم

رشد درخاک پوششی

ضد عفونی خاک پوششی

لایه خاک پوششی، روی کمپوست باید قطری بین ۷-۵ سانتیمتر باشد که البته بستگی به استراکچر خاک پوششی نیز دارد. با شروع خاک‌دهی ریسک آلودگی به اسپورها و مولدهای پارازیت وجود دارد؛ چرا که خاک پوششی این آلودگی ها را با خود به اتاق رشد می آورد..

البته فرمالین استفاده شده جهت ضد عفونی خاک و پاستوریزه کردن خاک پوششی، مقدار زیادی از این آلودگی ها را می‌تواند از بین ببرد. بعد از خاک‌دهی، خاک پوششی باید با فرمالین ۲ درصد آبپاشی شود. یعنی ۲لیتر فرمالین (40درصد) در ۱۰۰لیتر آب برای هر یک متر مربع از بستر.

غلظت ۲ درصد مناسب ترین غلظت جهت ضد عفونی است. در صورتی که شرایط یک شرایط ایده آل باشد این غلظت روی زندگی میکروبیولوژیکی موجود در خاک اثر گذار نیست و اثر منفی ندارد. البته این آبپاشی با فرمالین باید طوری صورت بگیرد که با میسیلیوم موجود در کمپوست تماس برقرار نکند و به آن آسیب نزند و اجازه دهید این فرمالین جذب خاک شود و برای این منظور برای چندین ساعت٬ گردش هوا را در اتاق رشد متوقف کنید تا فرمالین به جای تصاعد، جذب خاک شود.

در خارج از کشور معمولاً خاک را به روش ما پاستوریزه نمی‌کنند چرا که آن ها اعتقاد دارند باکتری های مفید نیز با این عمل از بین می روند ولی ما با وجود شرایط محیطی و ضعف بهداشت در اتاق رشد و در سایر نقاط کارخانه مجبور به این کار هستیم و اگر این کار انجام نشود، معمولاً اثرات زیان بار بیشتری برای ما دارد.

پاستوریزه کردن خاک پوششی

جهت پاستوریزه کردن خاک، خاک را درون تونل پاستوریزه که به صورت طبقاتی است منتقل می‌کنند و خاک در تماس مستقیم با بخار قرار می‌گیرد و سنسورهای سنجش دما، دما را اندازه‌گیری و ثبت می‌کنند؛ نهایتاً خاک در تونل پاستوریزه به مدت 5-6hr در دمایی بین  60-65°پاستوریزه می شود.

اگر دما بالاتر رود و زمان طولانی تر شود شما به جای پاستوریزه عمل استرلیزاسیون خاک را انجام داده اید. و علاوه بر از بین بردن باکتری‌های مفید ریسک کپک قهوه ای را نیز افزایش داده اید. به هر حال پاستوریزه کردن در مقایسه با استفاده از فرمالین، اثر مخرب تری روی استراکچر خاک دارد ولی فرمالین نیز اثرسرطان زایی روی کارگرها را دارد. و به نحو احسن نیز ضد عفونی را انجام نمی‌دهد. به هر حال اگر شرایط محیطی را به سمت‌وسویی پیش ببریم که آلودگی های محیطی را کم کنیم نیاز به پاستوریزه کردن خاک نیست. حال، بماند که تولید کنندگان داخلی از هر دو روش به صورت توأمان بهره می‌برند.

 

 شرایط آب وهوایی در طول ریشه دوانی درخاک

پس ازخاک دهی درمورد یک کمپوست ایده آل ، دما بین24-25°C متغیر است. اگر در خاک پوششی، کپک سبز مشاهده شده سعی کنید این دما را زیر رنج(24°)نگه دارید چرا که دمای بالاتر مقدار کپک سبز را افزایش می‌دهد.

در چهار روز اول بعد از خاک‌دهی، خنک کردن با هوای خارجی ممکن است، ولی بعد از آن سعی کنید خنک کردن را با گردش هوای داخلی انجام دهید تا از رشد میسیلیوم در زیر خاک و تشکیل پین هدهای زیرخاکی جلوگیری کنید. چرا که با کاهش co2 ممکن است این پین هدها تشکیل شوند.

جابجایی هوا در اتاق رشد بستگی به اختلاف دمای داخل و خارج کمپوست دارد. اگر این اختلاف دما کم باشد (دمای هوای اتاق رشد و داخل کمپوست) کمترین جابجایی هوا صورت می گیرد که این خیلی خوب است. اگر اختلاف دما پایین باشد بیشترین جابجایی و حرکت در هوای داخل اتاق رشد صورت خواهد گرفت.

با وجود یک کمپوست فعال و با کیفیت، درانتهای دوره اسپان ران، کمپوست کاملاً توسط میسیلیوم کلونیزه می‌شود و نیاز است که دما را پایین بیاوریم؛ چرا که فعالیت میسیلیوم موجب افزایش دما می‌شود و این باعث خروج آب بیشتری از خاک به خاطر تنفس بستر خواهد شد و بین 6-7LH2o.m2 درهر روز از خاک به وسیله تبخیر خارج خواهد شد و موجب دهیدراته شدن خاک می‌شود.

عوامل دیگر چون محتوای رطوبتی خاک، وزن بلوک، مقدار ساپلیمنت مصرف شده(در صورت مصرف شدن) روی مقدار این دهیدراته شدن اثر گذار هستند.

مقدار CO2 بالا در زمان ریشه دوانی در خاک، مانع ورود میسیلیوم به فاز زایشی قبل ازموعود می‌شود. بنابراین از سیرکوله هوای داخل اتاق رشد جهت پایین آوردن دما در صورتی که بالا رفته باشد استفاده کنید و کمتر از هوای تازه استفاده کنید تا محتوای CO2 مورد نیاز رشد رویشی تأمین شود.

همانطور که میدانید میزان این دی اکسید کربن در حد 3000-5000 ppm است و اگر به هر دلیلی، مثل وارد کردن هوای تازه به سالن برای کاهش دما(درطول دوره ریشه دوانی در خاک) میزان این گاز کاهش یابد، میتواند موجب پین‌زایی زود هنگام شود.

CAC-ing

معنای CAC-ing اضافه کردن کمپوست اسپان ران شده به خاک است(Compost added at casing). این روش اولین باردرسال 1969 مورد بهره برداری قرار گرفت و مزیت آن در کوتاه کردن زمان ریشه دوانی است و دوره‌ی ریشه دوانی درخاک را کوتاه می‌کند.

چرا که وقتی میسیلیوم به اختیار خود بخواهد به سطح خاک پوششی بچسبد مدت زمان بیشتری صرف می شود، درحالی که وقتی مقداری از این میسیلیوم با خاک مخلوط شود این مشکل حل می شود و اختلاف زمانی تقریباَ دو روز است و خاک پوششی به سرعت توسط میسیلیوم پوشیده می‌شود و زمان رافیلینگ را به جلو می‌اندازد و مدت زمان زیادی لازم نیست که منتظر رافیلینگ شویم و این به این معنی است که بین 7-2 روز می‌توان برداشت فلاش  یک را جلو انداخت.

در ککینگ 50-60gr  کمپوست فازIII(اسپاران شده) را در هر متر مربع اضافه می‌کنند.

تفاوت رافیلینگ با ککینگ

به طور خلاصه با عمل CAC، ما زمان برداشت را به جلو می‌اندازیم و با رافیلینگ نحوه رشد میسیلیوم و کیفیت باردهی را تغییر می‌دهیم. رافیلینگ عمیق‌تر می‌توانند مقدار میسیلیوم را در خاک پوششی افزایش دهد.

درهنگام شخم زدن به خاک در هر دو روش ککینگ و رافیلینگ سطح خاک پوششی نباید زیاد صاف و یا زیاد پخش شود چرا که اگر سطح خاک با فشار زیاد مسطح شود موجب فعالیت باکتری های بی هوازی درخاک می شود.

میسیلیوم سعی می‌کند در درون حفره‌های خاک پوششی رشد کند و گره‌ها نهایتاً پین‌ها در این نواحی تشکیل می‌شوند، پس با فشار روی خاک٬ این ماکروکلایماها را از بین نبریم. نوع خاک پوششی، چگونگی پخش آن روی سطح کمپوست، روی کیفیت و کمیت باردهی اثر گذار است.

عملکرد و مدیریت مدیر تولید در دوره ریشه دوانی در خاک

درطول ریشه دوانی درخاک، همواره باید میزان رطوبت خاک، دمای کمپوست، دمای هوا و پیشروی میسیلیوم را درخاک شدیداً تحت نظر بگیریم. همانطور که گفتیم ما از خاکی برای سطح بستر استفاده می کنیم که رطوبت آن در حد کافی و اشباع باشده تا میسیلیوم درطول دوره کیس ران که میخواهد در خاک پنجه دوانی کند دچار بی آبی و خشکی نشود. یک ترفند مدیر تولید برای ترغیب میسیلیوم برای ورود به خاک پوششی، خشک کردن سطح بستر کمپوستی قبل از خاک دهی است.

+خشک کردن سطح بستر کمپوستی قبل از خاک دهی :

که مقدمه این کار در ابتدا تخت‌کوبی است.

+تخت کوبی

برای خشک کردن سطح بستر کمپوستی، نایلون روی بلوک ها را برش می‌دهیم، به این ترتیب سطح بلوک‌های کمپوست باز می‌شود؛ وسطح بلوک‌ها به صورت صاف و مسطح در آمده و سپس به وسیله نایلون یا روزنامه پوشیده می‌شود.

خشک کردن سطح بستر کمپوستی قبل از خاک دهی

پس از کامل شدن دوره ی S.R حالا نوبت خاک‌دهی است. معمولا چند ساعت قبل از خاک دهی، سطح بستر را باز می‌کنند و کمپوست را درمعرض هوا قرار می‌دهند. یعنی اینکه اگر سطح بستر کمپوست (بلوک یا کیسه) توسط نایلون و یا روزنامه پوشیده شده است، این پوشش ها را برداشته و اجازه می‌دهند سطح بستر کمپوستی در معرض هوا قرار گیرد.

خاصیت اول: این است که با خاک دهی، دمای بلوک و کیسه شروع به افزایش خواهد کرد چون سطح بستر با خاک پوشیده خواهد ش، با باز کردن سطح بستر قبل از خاک‌دهی موجبات تهویه مناسب کمپوست را فراهم می‌کنیم و به این ترتیب، کمک به کاهش دما می‌کنیم یعنی باعث پیشگیری از افزایش دمایی می شویم که پس از خاک‌دهی ممکن است حادث شود.

خاصیت دوم:حدوداً به عمق 0.5cm از کمپوست، در سطح بستر کمپوستی، رطوبتش را ازدست می‌دهد و به اصطلاح میسیلیوم موجود در سطح بستر تشنه و محتاج به آب می شود، با خاک‌دهی، میسیلیوم تمایل شدید به ورود به خاک جهت تأمین آب از دست رفته خواهد داشت؛ خود این عامل یک عامل محرک جهت چسبیدن میسیلیوم به خاک پوششی خواهد شد.

آبیاری سطح بستر

آبیاری سطح بستر تحت تأثیر چند عامل مهم است که به اختصار به آن اشاره می‌کنیم:

۱- کمپوست ما به صورت فازII، یا فازIII  وارد سالن شده است؟ اگر به صورت فازIII  وارد سالن شده باشد(اسپان ران شده) می‌توانید در همان روز، آبیاری سطح بستر را انجام دهید، در غیر این صورت (فازII) حداقل دو روز باید صبر کنید تا میسیلیوم وارد خاک شود، تا مرز بین کمپوست و خاک را با رطوبت بالا لجنی نکنید.

۲- رطوبت کمپوست و ساختار کمپوست.

۳- ککینگ انجام می‌شود یا نه، چرا که اگر ککینگ انجام می‌شود، دمای خاک به سبب فعالیت بیشتر خاک، بالاتر می‌رود و نیازمند آبیاری بیشتر است.

۴- رافیلینگ صورت می‌گیرد یا نه، اگر صورت می‌گیرد، خاک باید از اول رطوبت بالایی داشته باشد، بعد از رافیلینگ نیز چون بافت خاک بازتر می‌شود آبیاری بیشتر مانعی ندارد نسبت به موقعی که اصلاً رافیلینگ انجام نمی‌شود.

۵- مدت زمان خاک دهی تا هوا دهی.

۶- سایز قارچ هایی که میخواهید برداشت کنید. اگر می خواهد قارچ های ریزتری برداشت کنید، خاک باید خشک تر باشد. بنابراین آبیاری کمتری را طلب می‌کند ولی اگر قارچ های درشت تری می‌خواهید، نیازمند آبیاری بیشتری است.

۷- میزان فعالیت کمپوست؛ هر چه فعالیت کمپوست بیشتر باشد، تبخیر از سطح بستر بیشتر است و آبیاری بیشتری نیاز دارد.

۸- ساختمان(استراکچر) خاک: هر چه خاک دارای بافت درشت‌تری باشد آب بیشتری در خود نگهداری می‌کند.

       میسیلیوم قوی تر<=>آب<=>بافت درشت خاک

هرچه بافت خاک درشت تر باشد، میسیلیوم قوی‌تری خواهیم داشت، هر چه میسیلیوم قوی‌تر باشد، و رشته‌های محکم و ضخیم تری داشته باشد، به بهترین نحو مواد غذایی را از عمق بستر به سطح، جهت مصرف قارچ می‌آورند، و هر چه میسیسلیوم قوی‌تر باشد، به آب بیشتری نیاز دارد، آبیاری بیشتر، باردهی و برداشت بیشتر را تضمین می کند. هر چه بافت خاک ریز تر باشد چون قابلیت نگهداری آب کمی را دارد، خیلی سریع نیز خشک می‌شود اصولاً میسیلیوم درخاک با بافت ریز، به سرعت رشد می‌کند و تمام ذرات خاک را می‌پوشاند، وبه زودی بافت خاک در اثر رشد میسیلیومی فراوان بسته می‌شود و اگر کمی از این خاک را در دست بگیرید حتی صدای ترک وشکستن توده خاک را در دست خود خواهید شنید. بنابراین خاک باید نسبت به وزن خود، مقداری آب جذب کند که این درخاک با بافت ریز امکان پذیر نیست واگر بالاجباری آبیاری بیشتری صورت گیرد، خاک لجنی و غیر هوازی خواهد شد و خاک غیر هوازی قابلیت انتقال مواد غذایی را ندارد.

 

عدم چسبیدن میسیلیوم به خاک پوششی

اگر سطح بسترکمپوستی قبل ازخاک دهی بسیار مرطوب و لجنی باشد و خاک پوششی که می‌خواهیم برای خاک دهی استفاده کنیم رطوبت کافی ولازم را نداشته باشد، میسیلیوم هیچ تمایلی به ورود به خاک پوششی را نخواهد داشت و پس از چند روزمشاهده خواهیم کرد که زیر سطح خاک پوششی حالت لجنی به وجود آمده و فقط در بعضی نقاط محدود میسیلیوم وارد خاک شده است.

بنابراین باید در هنگام خاک دهی رطوبت خاک پوششی بیش از رطوبت سطح بستر کمپوستی باشد تا میسیلیوم تمایل لازم جهت ورود به خاک پوششی را داشته باشد.

جنگ میسیلیوم با آب

پس از خاک دهی، میسیلیوم به تدریج شروع به ورود درون خاک پوششی می‌کند و این از کناره‌های بستر قابل مشاهده است که میسیلیوم به سطح بستر به تدریج می‌چسبد.

یک روش جهت تقویت و سنجش مقاومت و قدرت میسیلیوم ورودی به خاک پوششی، جنگ میسیلیوم با آب است.

به این مفهوم که پس از 2-3 روز که میسیلیوم وارد خاک پوششی شد با اولین آبیاری به اصطلاح به سر میسیلیوم می‌کوبیم تا پایین برود. این کار باعث می‌شود که میسیلیوم های ضعیف و ناتوان دیگر توان ورود به خاک پوششی را نداشته باشند. ولی ریشه های قوی و پرتوان، مجدداً بخواهند وارد خاک پوششی شوند و به این ترتیب ما میسیلیوم ضعیف را از قوی تمیز داده ایم و فقط میسیلیوم قوی را جهت رشد بعدی و ریشه دوانی در خاک  پوششی انتخاب کرده‌ایم.

این کار یعنی جنگ آب با میسیلیوم را 4-3 باردردوره قبل از رافیلینگ(ترمیم بستر) می‌توانیم انجام دهیم، یعنی مجدداً در روز 5-4 اگر میسیلیوم مجدداً وارد ‌‌خاک پوششی شد و بیشتر رشد کرد با آبیاری بعدی میسیلیوم را عقب می‌رانیم و تا روز 7-6، بار سوم نیز آبیاری را انجام می‌دهیم تا وقتی که میسیلیوم تقریبا خاک پوششی را پر کرد دیگر نوبت ترمیم بستر می‌رسد.

مزایای جنگ آب با میسیلیوم

این کار چندین مزایا دارد:

1.   این کار باعث می‌شود که رطوبت خاک پوششی را به حد کافی تأمین کنیم. چرا که با وجود اضافه کردن خاک مرطوب به سطح بستر درطول ریشه دوانی درخاک٬ کمی از این رطوبت تبخیر شده است، با این روش ما به تأمین رطوبت خاک پوششی برای حفظ این رطوبت تا دوره هوادهی کمک کرده‌ایم.

2.   با این روش میسیلیوم ضعیف را از میسیلیوم قوی غربال کرده‌ایم و با این عمل میسیلیوم‌های قوی را برای دوره‌ی ورود به فاز زایشی گلچین کرده ایم.

3.   این روش به ویژه در تابستان بسیار مؤثر است و به تعدیل دمای هوا و کمپوست کمک شایانی می‌کند. بنده این روش را در تابستان و زمستان آزموده‌ام و نتیجه آن در تابستان بسیار راضی بوده‌ام .

4.   امتیاز دیگر این روش رشد یکنواخت میسیلیوم در خاک پوششی است، وقتی یک فشار از سطح به صورت یکنواخت برمیسیلیوم ورودی به خاک وارد می‌شود این فشار موجب یکنواخت شدن رشد میسیلیوم و ورود هم زمان میسیلیوم ها به خاک پوششی خواهد شد و این از کناره سطح بستر به خوبی مشهود است.

شاید ایراد کوچک این روش فرسایش خاک و کمی نیز از بین رفتن ماکروکلایماها (برجستگی ها و فرو رفتگی های) موجود در سطح بستر باشد که این هم، در زمان رافیلینگ جبران خواهد شد چرا که با ترمیم مجدداً این ناهمواری ها را در سطح بستر ایجاد خواهیم کرد.

ترمیم بستر

ترمیم بستر، همان طور که از نام آن پیداست یعنی ترمیم کردن و رفع نواقص سطح بستر قبل از هوادهی و فراهم کردن شرایط و بهینه سازی بستر از جهت ماکروکلایما و پخش یکنواخت میسیلیوم در کل سطح بستر و از بین بردن ریشه های ضعیف و ناتوان قبل ازورود به فاز زایشی .

پس از آن که میسیلیوم خاک پوششی را اشغال کرد ولی هنوز به سطح بستر نرسیده است که ممکن است روز ششم تا هشتم دوره ریشه دوانی در خاک باشد اقدام به رافیلینگ یا ترمیم بستر میکنیم.

البته در بعضی نقاط که عمق خاک پوششی خیلی کم است ممکن است، میسیلیوم به سطح خاک آمده باشد ولی به هر حال این نقاط بسیار نیستند و اگر جنگ آب با میسیلیوم صورت گرفته باشد این نقاط زیاد نیستند چرا که میسیلیوم یکنواخت تر از حالتی که این جنگ صورت نگرفته وارد خاک پوششی خواهد شد.

بنابراین میسیلیوم تا نیمه خاک و یا کمی بیشتر از آن را پر کرده است.

ترمیم بسترخاک های سبک الزامی است

ترمیم بستر به ویژه درمورد بسترهایی که خاک آن، بافت ریز و سبک دارد و میسیلیوم در دوره ریشه دوانی درخاک، تمام ذرات خاک را اشغال کرده است خیلی لازم و ضروری است.

چرا که بافت خاک سبک، دراثر ریشه دوانی میسیلیوم بسته و سفت شده و با رافیلینگ می‌توانیم سطح بستر را، شخم زده و به تهویه و تخلخل آن، کمک کنیم.

در غیر این صورت تهویه خاک با مشکل روبرو خواهد شد و در مراحل بعدی نیز پین‌زایی بیش از حد از کیفیت بار خواهد کاست.

هدف از ترمیم بستر

1.   ترمیم بستر فوق العاده لازم و ضروری است چرا که در زمان خاک‌دهی نتوانسته‌ایم سطح بستر یکنواختی را جهت رشد میسیلیوم فراهم کنیم در ترمیم بستر این کار را جبران می‌کنیم. البته یکنواخت کردن سطح بستر به منظور مسطح کردن سطح بستر نیست چرا که برآمدگی ها و فرورفتگی ها (ماکروکلامیت ها ) سطح بستر فوق العاده جهت تشکیل پین هد ها لازم است. بلکه منظور از یکنواخت کردن سطح بستر، این است که اگر عمق خاک پوششی مثلاً در یک نقطه از سطح بستر 3cm  و در جایی دیگر از سطح بستر 5cm است، میسیلیوم مطمئناً در منطقه‌ای که عمق خاک کمتر است به سطح بستر رسیده و ما ترمیم سطح بستر عمق خاک را با حفظ فرورفتگی‌ها و بر آمدگی‌های آن یکسان کرده و در عین حال میسیلیومی را سریع تر به سطح خاک آمده و در معرض هوا قرار گرفته را با خاک نواحی عمیق‌تر پوشش می‌دهیم.

2.   میسیلیوم را می‌شکنیم و این خود موجب خواهد شد که میسیلیوم‌های ضعیف از بین بروند و از تشکیل پین‌هد زیاد جلوگیری کنیم و موجب پخش یکنواخت میسیلیوم درسطح بستر می‌شویم. در اصل با از بین بردن میسیلیوم‌های ضعیف، میسیلیوم های باقیمانده که قوی‌تر و قدرتمند‌تر هستند، می‌توانند به سرعت پس از ترمیم بستر، سطح بستر را کلونیزه کنند.

3.   با زخمی کردن سطح بستر و شکستن ریشه ها در سطح بستر و حرکت دادن توده های خاک که حاوی میسیلیوم است در سطح بستر، موجب خواهد شد که میسیلیوم به صورت یکنواخت در تمام نقاط سطح بستر پخش شود و از تجمع ریشه ها در یک نقطه و خالی بودن نقطه ای دیگر جلوگیری می‌کنیم.

4.   با ترمیم بستر، موجب خواهیم شد کیفیت محصول بالا رود، چرا که تجمع گره‌ها در یک نقطه و فشرده شدن و خوشه ای شدن قارچ ها و تجمع قارچ ها در یک منطقه، جلوگیری کرده‌ایم و این موجب افزایش کیفیت فلاش برداشتی خواهد شد.

5.   با ترمیم بستر، از ضخیم شدن و عقیم شدن ریشه‌ها قبل از هوادهی جلوگیری می‌کنیم. چرا که اگر ترمیم بستر صورت نگیرد ممکن است ریشه ها تا زمان هوادهی به دلیل جذب رطوبت و آب زیاد ضخیم شود و تمایلی جهت ورود به فاز زایشی را نداشته باشند؛ به ویژه ریشه هایی که به سبب ناهمگون بودن عمق خاک‌دهی درنقاطی باعمق کم خاک، زودتر به سطح بستر رسیده‌اند و مدت طولانی‌تری قبل از هوادهی در معرض هوا و رطوبت قرار می‌گیرند.

6.   از تشکیل گره‌ها و پین‌هد های زود هنگام جلوگیری می‌کنیم.

7.   با رافیلینگ و متعاقب آن دوره‌ی ریکاوری یک مقدمه‌ی مناسب جهت ورود به دوره شوک و هوا دهی فراهم می‌کنیم .

8.   با ترمیم بستر در صورتی که بافت خاک پس از خاک دهی به علت بافت سبک خاک مملو از میسیلیوم شده باشد و یا بافت خاک به هر دلیلی فشرده و کمپکت شده باشد و تهویه آن با مشکل رو به رو باشد، ترمیم بستر موجب باز شدن و شخم زدن بافت خاک خواهد شد که به تهویه و تخلخل آن کمک شایانی می‌کند.

مقدمات ترمیم بستر یارافیلینگ

معمولاً قبل از ترمیم بستر یا رافیلینگ، اگر جنگ آب با میسیلیوم صورت نگرفته باشد، جهت تأمین رطوبت خاک پوششی (برای دوره ریکاوری و هوادهی )، یک آبیاری در سطح بستر انجام می‌دهیم.

اگر جنگ آب با میسلیوم صورت گرفته باشد ممکن است آخرین دفعه جنگ آب با میسیلیوم درست روز قبل از ترمیم بستر باشد ، بنابراین آبیاری لازم صورت گرفته است.

معمولا آبیاری با آب 27° صورت می‌گیرد تا مبادا سردی آب موجب جمع شدن و شوک دهی میسیلیوم ها شود، به خصوص در زمستان که آب ممکن است خیلی سرد باشد. در ضمن این آبیاری معمولا با سم قارچ کش همراه است که مقدمه‌ای است جهت جلوگیری ازبیماری های قارچی در خاک در مراحل بعدی پرورش قارچ.

در مقدمه ترمیم بستر با باز کردن دریچه هوا سعی می کنیم دمای هوای سالن را قبل از ترمیم بستر،بین 1-2° C کاهش دهیم، چرا که در زمان ریکاوری (روز بعد از ترمیم بستر )خود به خود دما افزایش می‌یابد و این مقدمه ای است جهت پیشگیری از افزایش دما و عاملی است جهت جلوگیری از ایجاد اختلاف دمایی بین هوا و کمپوست در دوره ریکاوری .

ترمیم بستر

جهت ترمیم بستر،کارگران با دست و یا یک چنگک سه شاخه، خاک را در قسمت‌های که میسیلیوم زیادی دارد به سمت نواحی که میسیلیوم کمی دارد هدایت می‌کنند.

این فرو رفتن چنگک یا دست درخاک، تا عمق خاک و محل تماس خاک با کمپوست صورت می‌گیرد و به این ترتیب تمام خاک شخم زده می‌شود و ریشه ها شکسته و تکه تکه می‌شوند و به صورت یکنواخت در تمام سطح بستر پخش می‌شوند. سپس سعی می‌کنیم همان بستر نا هموار، همراه با پستی و بلندی‌ها را در سطح بستر (میکرو و ماکرو کلایما)ایجاد کنیم و سعی کنیم خاک موجود در لبه های کیسه یا بلوک را در منتهی الیه لبه های خارجی حفظ کنیم، و لبه ها و حاشیه بستر را خالی نکنیم، تا حداکثر سطح بستر را برای حفظ وسعت سطح بستر حفظ کنیم به صورتی که با نگاه به لبه کیسه یا بلوک بتوانیم عمق و ضخامت خاک پوششی را به درستی ببینیم. به این ترتیب ما موجب تقسیم و پخش میسیلیوم در تمامی سطح بستر به صورت یکنواخت شده‌ایم.

نــکتــــه: اگر به هر دلیلی قبل از رافیلینگ متوجه شدیم میسیلیوم بیش از حد به سطح بستر نزدیک شده و بیش از خاک بالا آمده مجبور به رافیلینگ سطحی هستیم. چرا که میسیلیوم به حد کافی رشد کرده و شکستن آن به صورت عمیق تا نزدیک سطح کمپوست به روشی که قبلا توضیح داده شده صلاح نیست و میسیلیوم بیش از حد آسیب می بیند و شاید بازسازی مجدد آن سخت و زمان گیر باشد.بنابراین در این حالت به یک رافیلینگ سطحی بسنده می‌کنیم.

نتیجتاً باید بگوییم که ترمیم بستر عمیق با مقدماتی که قبل از آن صورت می گیرد و ذکر شد بهترین عکس العمل وعملکرد درقبال میسیلیوم است وضامن کیفیت بهتر است. و اگر زمان آن بگذرد اثرمطلوب گفته شده را نخواهد داشت.

شرایط پس از رافیلینگ

بلافاصله پس از رافیلینگ اگر رطوبت خاک رضایتبخش نبود، می‌توانیم یک آبیاری سنگین نیز انجام دهیم چرا که بهترین فرصت جهت تأمین و جبران رطوبت ازدست رفته تا زمان نخودی شدن پین ها ست.

بنابراین بهترین زمان جهت تامین رطوبت خاک در صورتی که رطوبت آن کم باشد، یکی قبل از رافیلینگ است که شرح آن داده شده.

و دیگری بلافاصله بعد از رافیلینگ است چرا که میسیلیوم ها شکسته هستند و این آبیاری به میسیلیوم ضربه نخواهد زد، یعنی میسیلیوم هنوز قدرت جذب آب اضافی و احیاناً ضخیم شدن وعقیم شدن را ندارد، پس آبیاری نمی‌تواند خطر آفرین باشد و حتی می‌تواند موجب قوی شدن میسیلیوم نیز شود. ولی بر عکس کمبود رطوبت و خشکی خاک، اگر در این زمان رطوبت خاک را تأمین نکنیم خطر آفرین است و موجب خواهد شد به ناچار در دوره هوادهی مجبور به استفاده بیش ازحد از مه‌پاش و یا حتی آبیاری زود هنگام شویم که ضرر این آبیاری در این مرحله بدتر و بیشتر خواهد بود در مقایسه با زمانی که بخواهیم پس از ترمیم بستر این کمبود آب را جبران کنیم. ولی اگر پس از رافیلینگ، میزان میسیلوم کم بود، آبیاری می‌تواند موجب عقب افتادن هوا دهی شود، چرا که موجب کمتر شدن میسیلیوم خواهد شد. همان طور که می‌دانیم قبل از پین زایی و نخودی شدن پین ها، آبیاری می‌تواند خطرناک باشد و میزان باردهی را تحت تأثیر قراردهد. بلافاصله پس از ترمیم بستر وارد دوره زمانی می‌شویم که دراین دوره، آمادگی لازم جهت هوادهی را پیدا می‌کنیم ممکن است بین 4-2 روز به طول بیانجامد ولی فوق العاده مهم و اساسی و حساس است چرا که مقدمه‌ای است جهت هوادهی و ورود به فاز زایشی به این دوره، اصطلاحاً دوره ریکاوری گفته می‌شود و در اصل مرحله ی گذر از فاز رویشی به فاز زایشی است و هر چقدر کنترل ما و عملکرد ما در این دوره صحیح و حساب شده باشد همان قدر باردهی بیشتر و با کیفیت‌تر خواهد بود.